Biz insan ilişkilerinde sınır bırakmakta ne kadar zorlanıyoruz, değil mi? Yeni sınırlara alışık olmadığımız için olabilir mi? İnsan ilişkilerinde bir adım öteye gidip onların iç işlerine müdahale etmeyi ve karar almayı bile düşünmedik değil.
Sınırlarımızı nasıl da zikzaklı sokaklar, engebeli kaldırımlar, üst geçitlerin asansörü gibi bozduk. İnsanlarla ya çok iyi olacaktık ya da çok mu kötü? Bir orta yolu bulmak, tatlı sert olmak çok mu zordu? İşte, bir türlü beceremiyorduk. Mona Lisa gibi hafif tebessüm ederken biraz da ciddi olmayı öğrensek ne güzel olurdu.
Şimdi sınırlardan konu açılmışken yaş sınırı aklıma geldi. Bu ara moda olan iş ilanlarında artık “Yaş sınırı yok” ibaresi var. Bir de şu meşhur sınav var! Ona girme şartı aranıyordu. “Bir yere atandın mı, devlet kapısına girdin mi rahat edersin” diyenlere iyi haber gerçi. Yaş sınırı olmamasına sevinmiştik, meşhur sınav mağdurları olarak.
Ama artık sınava girmekten vazgeçip çok istediğim bağlama kursuna katılmak üzere başvuru yapmak için heyecanla kursun yolunu tuttum. Gidince yaş sınırı olduğunu söylediler. Ama duyuru afişinde “14 yaş üstü” yazıyordu. “Tam benim için bir kurs” dedim ama yaş sınırı vardı.
O yıl ben az çok bildiğim bağlamanın tellerini kendi kendime öğrendim. Bu yıl da belediyenin açtığı müzik kurslarına hemen gittim. “Yaş sınırı var mı?” diye sordum. “Yok” denilince hemen yazıldım. Bu yıl da bilmediğim bir noktayı bağlamanın tellerinde öğrenecektim.
Ben bu müzik aleti çalma hevesini kaybetmem umarım. Bence bu kurslarda bir yıl yaş sınırı var, bir yıl yok galiba. Yaş sınırı deyince hep bu olay aklıma gelir.
Şimdi ben Harput’un ezgilerini bağlamanın tellerinde ararken Âşık Veysel’in “Çiğdem Der ki Ben Âlâyım” türküsünü çalmayı da ihmal etmiyorum. Ama bu yazıyı neden yazdığımı da merak etmiyor değilsiniz bence…
Yaş sınırının bir sanat öğrenmek için engel olmadığını belirtmek isterim. Bir yıl boyunca yaş sınırı var diye müzik kursuna gidememiştim. Yaş sınırına takılmamak için siz de şimdiden bir müzik aleti çalmaya hazırlanın.
Sanatla kalmanız ümidiyle…
