Trafik, Medeniyet ve Gakgo Ruhu: Sahi, Nerede O Eski Elazığ?
Bir şehri tanımak için kalın raporlara, uzun analizlere ya da karmaşık istatistiklere ihtiyaç yoktur. Sokağa çıkın, birkaç saat trafiği izleyin yeter.
Çünkü sokak bir şehrin kalbidir, trafik ise o kalbin ritmini gösteren bir aynadır. İnsanların birbirine nasıl davrandığını, kurallara ne kadar uyduğunu, sabrını ve saygısını en net burada görürsünüz. Eğer o ritim bozulmuşsa, kaos günlük hayatın bir parçası haline gelmişse, o şehirde medeniyet üzerine yeniden düşünmek gerekir.
Bugün Elazığ'ın sokaklarına baktığımızda ne görüyoruz?
Maalesef her geçen gün biraz daha artan bir trafik karmaşası...
Kırmızı ışık ihlalleri, kontrolsüz kavşaklarda yaşanan tehlikeler, acelecilik, tahammülsüzlük ve başkasının hakkını gözetmemek. Sorun yalnızca araçların hareketi değil; birlikte yaşama kültürünün de yara almasıdır.
Oysa biz farklı bir Elazığ biliyorduk.
Çocukluğumuzun Elazığ'ında korna sesinden önce selam vardı. İnsanlar birbirine yol vermeyi bir kayıp değil, bir nezaket göstergesi olarak görürdü. Mahalle kültürü vardı, hatır vardı, saygı vardı. Bugün ise trafikte yaşanan gerginlikler, günlük hayatımızın sıradan bir parçası haline gelmeye başladı.
İşte insanı en çok düşündüren nokta da budur.
Kuralları mı kaybediyoruz, yoksa kurallarla birlikte birbirimize olan saygımızı mı?
Yıllardır övgüyle anlattığımız o Gakgo ruhu; mertliğiyle, misafirperverliğiyle, edebiyle ve insanlığıyla bilinen o kültür, günlük hayatın içinde ne kadar yaşıyor?
Belki de asıl sormamız gereken soru budur:
Sahi, nerede o eski Elazığ?
Trafik Bir Medeniyet Meselesidir
Trafik yalnızca ulaşım konusu değildir.
Trafik; hukuk, saygı ve sorumluluk bilincinin günlük hayattaki en görünür halidir. Bir sürücünün kırmızı ışıkta durması yalnızca bir kuralı yerine getirmesi değildir. Aynı zamanda karşısındaki insanın yaşam hakkına saygı göstermesidir.
Yayaya yol vermek bir lütuf değil, bir medeniyet göstergesidir.
Kurallara uymak korkudan değil, bilinçten kaynaklanmalıdır. Ancak bilinç oluşuncaya kadar kuralların kararlılıkla uygulanması da toplumsal düzenin vazgeçilmez şartıdır.
Çünkü bir anlık dikkatsizlik, birkaç saniyelik hız tutkusu ya da "bana bir şey olmaz" anlayışı, bir ailenin hayatını karartmaya yetebilir.
Bu nedenle trafik meselesine sadece araçlar ve yollar açısından değil, insan hayatı açısından bakmak zorundayız.
Kuralların Gücü, Toplumun Güvencesidir
Son yıllarda artırılan trafik cezaları zaman zaman eleştiriliyor.
Elbette cezalar tek başına çözüm değildir. Eğitim, bilinçlendirme ve toplumsal farkındalık da en az denetim kadar önemlidir.
Ancak kuralların uygulanmadığı bir yerde düzeni korumak da mümkün değildir.
Caydırıcı yaptırımlar, kurallara uyan vatandaşın hakkını korur. Çünkü trafikte özgürlük, başkasının can güvenliğinin başladığı yerde sona erer.
Gelişmiş toplumlara baktığımızda, trafik kültürünün tesadüfen oluşmadığını görüyoruz. Yıllar boyunca uygulanan disiplin, denetim ve eğitim süreçleri zamanla bir alışkanlığa, ardından da toplumsal kültüre dönüşmüştür.
Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey tam olarak budur.
Son Söz
Harput'un kadim kültürüyle yoğrulmuş, mertliğiyle ve insanlığıyla tanınmış Elazığ'ın daha güvenli, daha saygılı ve daha huzurlu sokakları hak ettiğine inanıyorum.
Eğer şehrimizin kalbinin yeniden düzenli atmasını istiyorsak; yalnızca yolları değil, davranışlarımızı da düzene koymalıyız.
Kurallara sahip çıkmalı, birbirimize saygıyı yeniden hatırlamalı ve yıllardır özlemini duyduğumuz o Gakgo ruhunu günlük hayatımızın her alanında yaşatmalıyız.
Çünkü trafik sadece direksiyon başında verdiğimiz bir sınav değildir.
Trafik, aslında medeniyetimizin sınavıdır.
Ve Elazığ bu sınavı başarıyla verebilecek köklü bir birikime fazlasıyla sahiptir.
