Bir şehrin büyüklüğü yalnızca yaptığı yollarla, diktiği binalarla ya da aldığı yatırımlarla ölçülmez. Asıl büyüklük; sahip olduğu değerleri tanıtabilme, koruyabilme ve ekonomiye dönüştürebilme becerisinde saklıdır.
Tam da bu noktada insanın aklına şu soru geliyor:
Elazığ neden hâlâ turizmde hak ettiği yerde değil?
Harput gibi binlerce yıllık bir medeniyet merkezi, Hazar Gölü gibi eşsiz bir doğa harikası, Keban'ın ve Baskil'in saklı güzellikleri, Palu'nun tarihi dokusu, Karakoçan'ın termal zenginlikleri...
Bunların hangisi turizm değeri değildir?
Aslında sorun sahip olunan değerlerde değil. Sorun, bu değerleri güçlü bir şehir markasına dönüştürecek ortak vizyonda.
Geçtiğimiz günlerde MHP Elazığ Milletvekili Semih Işıkver'in, Kültür ve Turizm Bakanlığı bütçe görüşmelerinde Elazığ'ın turizm potansiyelini gündeme taşıması bu açıdan son derece önemliydi. Çünkü yıllardır şehirde konuşulan ancak yeterince karşılık bulamayan bir mesele ilk kez bu kadar net şekilde Ankara'nın gündemine taşınmış oldu.
Elazığ'ın turizm potansiyelinin il ve ülke ekonomisine kazandırılması gerektiği yönündeki çağrı yerindedir. Ancak artık sadece konuşmak değil, sonuç almak zorundayız.
Çünkü Elazığ'ın problemi potansiyel eksikliği değil, tanıtım eksikliğidir.
Bugün Doğu ve Güneydoğu Anadolu tur programlarına baktığınızda birçok şehirin öne çıktığını görüyorsunuz. Harput kadar güçlü bir tarihi olmayan şehirler milyonlarca ziyaretçiyi ağırlayabiliyor. Elazığ ise çoğu zaman güzergâhlarda kısa bir mola noktası olarak bile yer bulmakta zorlanıyor.
Bunun nedeni açıktır:
Turizm kendiliğinden gelişmez.
Turizm; planlama, tanıtım ve kararlılık ister.
Harput'un hikâyesini anlatamıyorsanız, Hazar'ın güzelliğini dünyaya gösteremiyorsanız, sahip olduğunuz zenginliklerin bir anlamı kalmaz.
Üstelik mesele sadece dışarıya anlatmak da değildir.
Daha acı olanı, bu şehirde yaşayan insanların önemli bir kısmının kendi hazinesinin farkında olmamasıdır.
Harput'u yeterince tanımayan, Palu'nun tarihini bilmeyen, Baskil'in ve Keban'ın turizm değerlerinden habersiz yaşayan bir topluluğun, bu şehri başkalarına anlatmasını beklemek gerçekçi değildir.
Önce bu şehir kendi değerlerine inanmalıdır.
Bir başka gerçek ise turizmin yalnızca büyük projelerden ibaret olmadığıdır.
Misafire ikram edilen bir orcik de, sunulan bir peynirli ekmek de, duyurulan bir hoyrat da Elazığ'ın vitrininin parçasıdır. Eğer şehrin sembolü olan ürünlerde kalite sorunu yaşanıyorsa, denetimler yetersiz kalıyorsa, bunun zararı yalnızca üreticiye değil Elazığ'ın marka değerinedir.
Çünkü şehirlerin itibarı bazen büyük yatırımlarla değil, küçük ayrıntılarla şekillenir.
Bugün Sayın Semih Işıkver Meclis kürsüsünden Elazığ'ın turizm potansiyeline dikkat çekiyorsa, bu çağrıyı yalnızca Ankara'nın duyması yetmez.
Valilik, belediyeler, üniversite, İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü, sivil toplum kuruluşları ve esnaf aynı hedef etrafında buluşmalıdır.
Elazığ artık turizmi konuşan değil, turizmi üreten şehir olmalıdır.
Çünkü elimizdeki değerler herhangi bir şehrin sahip olmak isteyeceği büyüklüktedir.
Eksik olan hazine değil, o hazineyi ortaya çıkaracak iradedir.
Ve unutulmamalıdır ki;
Bir şehrin en büyük kaybı, sahip olduğu değerleri yitirmesi değil; o değerlerin farkına varmadan yılları tüketmesidir.
Elazığ'ın hazinesi görünmüyor olabilir.
Ama artık görünmez kalmamalıdır.
